Mamy bezpośredni kontakt z wrogiem,
duch rośnie,
robi się coraz weselej.
Witamy wszystkich, tu batalion K-23.
jest kwiecien 2024 r.,
na całej linii frontu w naszym kraju trwają zaciekłe walki.
Chcemy pokazać Wam kilka filmów,
gdzie wróg, w pancernych kolumnach,
Próbuje przerwać trzymaną przez nas linię obrony, zobaczycie
starcia z użyciem broni pancernej, piechoty, ataki w celu odbicia pozycji, odrzucenia wroga z naszego terytorium i zniszczenia go.
Witamy wszystkich, tu batalion K-2, w filmie pokażemy drugi dzień wielkiego ataku wroga na nasze okopy.
Drugi dzień ataku, to było ok. 5:30 - 5:40 rano, oczywiście spodziewaliśmy się już, że kolumna wroga ruszy już rankiem.
Wszystkie lufy były już wycelowane, dlatego już od początku zaczęliśmy już 'witać’ kolumnę.
Jak zwykle, normalnie, trzeba zabić piechotę, czołgi to takie sobie, mniej ważne... Ale piechota...
O tu jest celne trafienie na drodze, tam została uszkodzona, albo opóźniona jedna MT-LB.
Noc mieliśmy bardzo ciężką, był bardzo silny artyleryjski ostrzał ze strony wroga.
Próbowaliśmy, minowaliśmy, saperzy czołgali się po polach, niezbyt dużo, ale położyliśmy niewielkie pole minowe.
Minowaliśmy też trochę za pomocą dużych dronów.
Jechała kolumna, jak zwykle, 6 wozów, 2 czołgi i 4 MT-LB, albo 4 bwp.
Tak, to było trafienie rakietą ppanc.
Trafiła w cel, no, ale pojazd się nie zatrzymał
Tutaj rakieta ppanc trafiła niecelnie
Tak, tu wybucha pierwsza mina TM-62, plus w pierwszy czołg trafili javelinem
Wiemy, na podstawie meldunku operatora javelina, że oddał strzał a potem potwierdziło się, że trafił pierwszy czołg.
Mój pseudonim ‘Wolf’, zastępca dowódcy plutonu, młodszy sierżant.
O 4:40 zaczęła pracować artyleria wroga, po czym rozpoczął się główny atak.
Czołgi i MT-LB z desantem doszły do naszych pozycji, do linii naszych okopów.
Po sygnale alarmowym wszyscy się podnieśli i pobiegli na swoje stanowiska, na pomoc i do wsparcia
chłopaków, którzy już stali na swoich pozycjach.
Dobiegliśmy tam, potem, jak już mówiłem, zaczęła pracować artyleria i ruszyła bron pancerna... z lasu. Czołgi wyjechały na pole, zatrzymały się i zaczęły ‘pracować’ po naszych pozycjach,
no, żeby nie podeszły nasze posiłki, zaczęli po prostu ‘rozbierać’ nasze pozycje czołgami
Pod osłoną czołgów MT-LB z piechotą podjechały do naszych okopów.
W takim momencie zawsze trudno ‘odbijać’ kolumnę, dopiero świta, dużo pyłu od broni pancernej, dużo dymu od wybuchów artylerii.
Tutaj widać, że czołg dojeżdża bezpośrednio do okopu.
Szczerze mówiąc, myślałem że do niego wpadnie, bo widoczność była kiepska
I tak, zaczynają wysadzać desant, czołg przykrywa kacapską piechotę
... I w tym samym momencie pierwsza MT-LB która podjechała do okopów wysadziła piechotę, no, desant zeskoczył i zaczęła się walka, teraz już w okopach...
Byliśmy podzieleni na dwie grupy, pierwsza poszła na pomoc stanowiska, gdzie wróg zrzucał desant
MT-LB dojechały tam, gdzie miały, naliczyliśmy ok. 8-10 ludzi na każdej z nich, czyli mniej więcej pluton, jak w podręczniku
Cała piechota zaszła w okop. Teren jest tam trudny, nierówny, dlatego było trudno ‘przywitać’ ich z broni palnej... pagórki i leje po wybuchach...
Wróg wszedł pomiędzy nasze pozycje i można go już było bez pośpiechu podejść z obu stron,
stąd nie było wyjścia, albo przyjąć walkę, albo uciec przez pola.
Widzimy też pracę artylerii wroga, starają się zlikwidować naszą lewą flankę.
Wróg jest już w okopie, ale nie wszystkich widać na kadrach, niektórzy od razu wskoczyli do ziemianki.
Dowódca naszej kompanii wydał wcześnie rozkaz, żebyśmy się wycofali z tej ziemianki na wyższą pozycję,
ponieważ wróg był dużo liczniejszy... No i czołg, dlatego natychmiast wydał rozkaz wycofania się na wyższą pozycję w pobliżu.
Jeden dzielny chłopak na stanowisku, było ich tam ok. ośmiu, jeden z nich nie wytrzymał dłużej, podbiegł i zaczął strzelać do kacapów.
Nie można mu odmówić odwagi.
Ale pamiętam, jak w tym momencie dowódca kompanii zaczął krzyczeć do niego przez radio żeby natychmiast się wycofał, bo nie było rozkazu iść naprzód.
Rozkaz był, żeby się okopać i trzymać pozycję, żeby wróg nie mógł posuwać się dalej..
... go w tym momencie nasza artyleria nie mogła pracować, bo nasi żołnierze byli zbyt blisko, ryzyko było za duże.
Poleciały też nasze fpv, nasze drony.
Tutaj widać, jak wróg, może 122 mm albo 152 mm, prawie trafił swoich żołnierzy.
Po tym, jak dostaliśmy rozkaz, żeby się nieco wycofać, zdecydowaliśmy się uruchomić moździerz 120 mm.
Najpierw poszły dwa pociski, żeby się wstrzelić, z lewej, od okopów,
i powolutku, dowódca baterii moździerzy przesuwał ogień coraz bliżej,
Bo walka na bliski dystans w okopie jest bardzo trudna.
Do tego momentu wróg nie miał żadnych znacznych postępów, na razie zaszli w jedną z naszych czterech pozycji i nie mogli przesuwać się dalej...
a to dało nam czas... żeby nasze drony fpv popracowały celniej... no i zbliżały się już nasze drony autel i mavic z granatami ...
Widać tutaj jak wróg zaczyna ciągnąć swojego rannego, nasza piechota go skosiła granatem
Widać, jak dron autel podleciał z solidną, 700-gramową odłamkową bombą... Świetnie trafił.
To był Tajger, Bohater Ukrainy, świetna robota,
Ma olbrzymie doświadczenie w lataniu, w celnym zrzucaniu bomb.
Dowódca kompanii dostał rozkaz żeby zebrać trzy grupy i wspólnie z dronami zacząć oczyszczanie okopów...
ale nie od razu, mniej więcej po godzinie, planowaliśmy ruszyć i wycisnąć wroga z obu stron, żeby musieli wybiec na pole a tam dopadniemy ich z artylerii i broni ręcznej.
Ale wróg poruszał się inteligentnie, zobaczyli, że coś im się udało, utorowali drogę innym...
... może ta grupa czekała już na kolejny pluton, albo szybko zebrali rezerwy i wysłali je do tego okopu.
Jeden z bwp nie dojechał i piechota na pancerzu albo ‘200’ (martwi), albo rozbiegli się i pochowali w krzakach
Pozostawał tylko jeden czołg i dwie MT-LB.
Tutaj widać naszych chłopaków, mimo tego, że wiedzieli, że z lewej od nich siedzi w okopie wróg, wyciągnęli RPG i zaczęli dawać po wozach bojowych.
Tutaj wróg też zadziałał poprawnie, tak jak trzeba,
nie dojechali do tego samego miejsca, gdzie wysadzili pierwszą szturmową grupę, ale zdecydowali się rozszerzyć
zajęty teren na ok. 100 - 150 metrów na prawo, aby rozciągnąć nasze siły.
Druga grupa wozów bojowych, również MT-LB z piechotą, wjechały między
moje stanowisko i stanowisko sąsiadów
i włączyliśmy się w bezpośredni bój w okopach.
Tamci wskoczyli do okopu, zajęli pozycję i próbowali przesuwać się dalej.
Wszystkie MT-LB chronione są przez metalowe siatki, opony, wszystko co tylko można, żeby nie przebiły je drony fpv.
Trzeba przyznać, że nikt z nas nie oczekiwał, że wjadą tak na chama
Dopuszczaliśmy, że pójdą naprzód, ale po zupełnie innych drogach
Nie tak bezczelnie, przez pole. Zaskoczyli wszystkich.
Tutaj widać zrzucanie dwóch ładunków z dronów, podleciał nasz dron ‘Wampir’, przystosowany do przenoszenia ciężkich ładunków.
Leciał teraz z ładunkiem odłamkowym, choć wcześniej nie stosowaliśmy tego drona w walkach dziennych.
Jest bardzo duży, łatwo go zestrzelić, ale w tej sytuacji mógł przenosić cztery duże ładunki odłamkowe
Opłacało się zaryzykować takim dronem, żeby podlecieć i popracować nad piechotą.
Te okopy są duże, szerokie i nie ma się gdzie schować z wyjątkiem wykopanych ziemianek.
A większość ziemianek była pod naszą kontrolą.
Po tym zrzucie wprost w tłum, u wroga od razu było kilku zabitych i rannych.
To dobrze, bo wróg natychmiast panikuje,
nie znają dobrze terenu.
Tutaj, szczerze mówiąc, nie wiadomo, dlaczego się zatrzymali, no, widać, że strzelają w dron autel, który przyleciał nad nich zrzucić ładunek.
Nie wiadomo, dlaczego się zatrzymali, bo albo mieli już bardzo dużó ‘300’ - rannych, i nie było sensu atakować dalej, oczyszczać okop,
albo, zwyczajnie... trochę się kacapy pogubiły.
W tym momencie dowódca kompanii zaczyna wydawać polecenia swoim żołnierzom, śledząc rozwój sytuacji z mavica, prawa grupa zaczęła wyciskać wroga do środka.
Krok za krokiem, dowódca kompanii wydawał rozkazy,
nie poganiał żołnierzy, nie było dokąd się spieszyć...
Ale trzeba było oczyścić teren, bo wróg mógł zebrać dodatkowe rezerwy,
a w okopie mieli już 30 ludzi.
Powiem tak: na początku, gdy pracuje artyleria wroga, nie da się nic zrobić, a w tym momencie słyszysz, że
piechota nieprzyjaciela zbliża się do ciebie w okopie,
duch walki masz, ale nie tak wysoki, jak trzeba,
ale gdy przestaje strzelać wroga artyleria i zaczyna się
bezpośredni kontakt z wrogiem,
duch się podnosi i robi się coraz weselej.
Nikt nie uciekł, nikt nie poddał swojej pozycji, no, wszyscy którzy byli ze mną zostali na swoich pozycjach, wykonali swoje zadanie.
Nikt nie próbował nawet iść, czy robić coś bez rozkazu, bez grupy, że tak powiem.
Wroga artyleria nie mogła już pracować, bo mogła trafić albo w nas, albo w swoich.
Teraz liczyło się tylko doświadczenie piechoty która była w okopie,
a my jesteśmy silną jednostką, zmotywowani sierżanci i dowódcy plutonów
Kiedy strzela po tobie czołg, jest strasznie, bo
czołg, w uproszczeniu, doszedł do bojowej pozycji,
widzi linię okopów, widzi, mniej więcej, gdzie są punkty obserwacyjne,
i wie, że PO to oznacza żołnierzy, oznacza, ‘tutaj jest wróg’.
... i zaczyna po nas pracować.
To znaczy, i ostrzał czołgowy i z artylerii rakietowej ‘Grad’ też jest straszny,
strasznie było, gdy ostatnim razem strzelałem z wyrzutni ppanc,
było bardzo niefajnie siedzieć na górze, gdy obok ciebie ląduje połowa rakiet z wyrzutni ‘Grad’.
takie sobie uczucie...
A z czego strzelałeś?
Z fatota (AT-4 Spigot)
Trafiłeś coś? Tak, czołg.
To było dość nieoczekiwane i bardzo... nagłe,
Bo kiedy, w czasie boju czołg nagle wyleciał w powietrze, wszyscy natychmiast pobiegli na stanowisko
A kiedy kolumny już ruszyły, trzeba było działać bardzo szybko, pod ogniem artylerii - ale udało się, zrobiliśmy wszystko, jak trzeba.
Zobaczyłem moje trafienie, ale potem, gdy zaczął się palić, to było zupełnie inne uczucie
Byłem szczęśliwy, czułem, że nie siedziałem pod ogniem wroga na darmo, to znaczy, celowałem, siedziałem na odkrytym miejscu, ale nie na darmo...
W tym momencie musieliśmy wycofać naszych chłopaków, na ok. 200 metrów, bo przyszła decyzja, żeby ‘przeczesać’ ten teren z120-mm granatnika,
bo w okopie było dużo żołnierzy wroga i mieli ciężkie straty.
Pracuje granatnik 120-mm, dowódca baterii to Mirosław.
Tutaj widać wielu rozrzuconych rannych, utknęli w tym okopie i przeszła im ochota do dalszego ataku.
To wybuch ładunku z drona w okopie.
Tutaj wszystko w porządku, chocią do naszych chłopaków jest jakieś 80 - 90 metrów,
niebezpieczny dystans przy ostrzale ze 120-mm granatnika,
dobra robota naszej artylerii, naszej baterii granatników, celnie strzelali,
bo wiedzieli, że nie mogą się pomylić.
To celne trafienie z moździerza wprost w tłum, siedziało ich tu ok. 6, niektórych zaspało też ziemią,
nasza piechota przekazała nam przez radio że słyszeli dużo wrzasków.
Tutaj zaczynają odchodzić pojedynczo przez pola.
Ci bardziej ogarnięci próbowali wydostać się z naszego okopu i uciec.
No ale tu... Tutaj to już zadanie dla naszej piechoty...
O ile pamiętam, z ok. 400 metrów okopu ścisnęliśmy ich do jakichś 50-100 m
Nie było już nikogo blisko naszych żołnierzy, pozostawało nam tylko ich wymęczyć...
Żadnej ewakuacji, nie przyjechało po nich nic, oczywiście braliśmy pod uwagę, że podjadą jakieś MT-LB, żeby ich ewakuować, ale nic takiego nie nastąpiło.
Tutaj widać jak zbliża się nasz oddział, grupa ‘Kijowa’.
Bardzo dzielny facet, świetny dowódca, kilkanaście razy brał udział w szturmach.
Tutaj z drona widać, jak wróg zrzuca kamizelki kuloodporne, chcą się poddać.
‘Kijów’ dostać rozkaz wziąć jeńców, po potrzebowaliśmy ‘języka’, że tak powiem.
Na wideo właśnie było widać, jak nasze dwieg rupy z lewej i prawej flanki, które oczyszczały okop, spotkały się w centrum.
Trzech lub czterech żołnierzy wroga schowało się w naszej ziemiance, podjęto decyzję, żeby jej nie szturmować.
To byłoby niebezpieczne, mogliby, naprawdę, nie daj Boże, zranić któregoś z naszych chłopaków.
Zdecydowaliśmy się, żeby zniszczyć ziemiankę całkowicie.
Podleciał dron Vampire, tu widać pierwsze bomby odłamkowe,
chcieliśmy zrzucić kilka bombek przy wejściu do ziemianki, albo zarwać dach, tu czy tam.
Myśleliśmy, że uda się ich zranić, że wpadną w panikę i zaczną wybiegać z ziemianki.
Celne trafienia, ale kacapy nie wybiegli, mieliśmy ich
Walkie-talkie Boefanga, czy inne chińskie radio
Słyszeliśmy jak panikują, krzyczą przez radio, że pracuje po nich duży dron
Dostawali ciągle tylko jeden i ten sam rozkaz, trzymać się, trzymać pozycję.
To już drugi nalot drona, została podjęta trudna decyzja, żeby spuścić im na głowy minę przeciwczołgową TM-62, 10 kg.
Myślę, że to było dla nich unikalne doświadczenie.
W wyniku ataku tego dnia, wzięto do niewoli jednego jeńca, zniszczono ok. dwóch plutonów piechoty i kilka wozów pancernych.
Dołączajcie do zbioru funduszy, wspierajcie batalion K-2